inkyy

het is niet erg pesoonlijk maar ik heb niet tijd om iedereen apart uit te nodigen. morgen heb ik een theatersportwedstrijd en het blijkt dat ik meespeel. Dat is al heel lang niet voorgekomen en ik hoop dat jullie willen komen kijken (en rozen gooien) t is om 8 uur savonds op domplein 4 (UCK). vertel het door en kom, alsjeblieft :)

Het coverartikel van deze week is van moi, oyeah :)

In Athene is het altijd mooi weer. Op dag 13 keek ik omhoog en was echt ontzettend verbaasd een paar wolkjes aan de hemel te zien. Ik dacht dat zo van watisdit!, dacht dat dat niet kon in de zomer in Greece. Omdat het zo warm is, moet het gras besprinkeld worden (daar kwam een van onze jongleervrienden ook achter toen hij 's nachts z'n bedje in het park had gemaakt). Bovendien is het 's avonds zo lekker warm dat je buiten kan douchen. Oftewel, een paar mensen hadden de sprinkelinstallatie op een doucheding aangesloten (dat ze blijkbaar bij zich hadden?) en de douchekop hadden ze in een telefooncel gehangen zodat je elke avond om 10 uur kon douchen en bellen tegelijk. Superpraktisch.

En toen, de eerste week -dit is geen chronologisch verhaal- waren we in Athene en daar stikt t van de zwerfhonden. Daar wij als echte jongleurs constant in het park zaten, lagen al die honden de hele dag om ons heen. Superrustig, kalm, schattig (bijna dan). Maar SOMS begonnen ze met z'n alleen te blaffen en renden ze op iemand af, vaak op een mannetje van 50plus. Echt vreemd. Maar jongeurs waren ze echt supergoed gezind, zo goed zelfs dat toen we een zeker met 5 jongleurs in een kringetje stonden te praten er een hond aankwam en gezellig in het midden ging liggen. Echt grappig. Vreemd genoeg stonden er op alle ansichtkaarten in Athene katten.

En toen gingen we terug! (aaah)  En we moesten via zo'n keistrenge bagagecontrole en toen wilde de meneer in mijn voorvakje kijken. En WOW daar zat ZOVEEL in! Ik wist niet dat dat paste! Het was echt MAGISCH, net zo'n Mary Poppins tas. En toen hij daarmee klaar was kwam de tas van Anneroos en die piepte ook en toen moesten haar vakjes ook leeg en de meneer pakte er maar een mandje bij om alle spullen in te droppen en ondertussen maakten we wel grapjes. Uiteindelijk mocht Anneroos haar tas weer inpakken en toen ze daar mee klaar was, gaven we het mandje terug en ik zei: kijk! het is leeg! En toen zei de grappige meneer: "Wow, that's impossible!"

Current Location: sb
Humeur actuelle: happy

Athene! Griekenland! Daar was ik dus, tamelijk lang, als je kijkt naar het bij elkaar opgetelde aantal graden celsius dat we gehad hebben.

Eerst ging ik met Anneroos en Ceri-Anne een week naar Athene, voor het jongleerfestival begon. We hadden voor zeven dagen een kamer geboekt in een hostel Zonder Airco. 1 tip, doe dat niet als je in hartje zomer naar Athene gaat (wisten wij veel toen we in februari boekten).

De Grieken
Als ze aan het werk zijn, zijn ze ontzettend ongeduldig en chagrijnig, als ze vrij zijn overdreven behulpzaam en de Griekse jeugd heeft allemaal hetzelfde haar! En niet zomaar haar, ontzettend grote kapsels, allemaal in emostijl. De jongens met zo'n pluk voor t oog en de meisjes vooral veel getoupeerd haar. s' Avonds zaten we op de hangplek voor de jeugd en het was zo bizar, de kapsels waren overal! En het is niet alleen in Athene, maar in heel Griekenland. Griekenland, het emowalhalla!

De Acropolis
Op de Acropolis staat een mooi gebouw, het Partenon, met kolommen. Dus ik denk, hey, ik doe mijn jongleertruukje 'kolommen', leuk voor op de foto. Maar dat mag niet hoor! Een boos schreeuwende man kwam naar me toe, 'respect! respect!' schreeuwde hij en 'delete it'. Beetje vreemd, want wat is respectvoller dan uit bewondering proberen het Partenon na te maken?

Jongleurs
Daar we al een week in Athene waren, hebben we alle jongleurs aan zien komen en daardoor veel internationale vrienden gemaakt. Op een gegeven moment ontstond er zowat een jongleerconventie in het parkje (waar we elke dag zaten). Daar in het park heb ik misschien wel meer gejongleerd (en geleerd) dan op de conventie zelf.

Bijtjes
In Athene waren emt graffiti overal heel mooie zwart-gele bijtjes gemaakt. Op een dag liepen we naar het strand (met een heerlijke zee waar je in kan drijven en die net op een groot zwembad lijkt) en kwamen we dit b(l)ijtje tegen! Zooo moooi!


Toen.... het ejc!!!
Het festival was in het olympisch sportcomplex en we sliepen binnen, in de door airco gekoelde gangen die om het grote basketbalstadium heenliepen. Echt een bizar gezicht, want iedereen had wel gewoon zijn tentje opgezet.

Foto: Inky, Linde, Ceri-Anne, Renko, Anneroos


We trokken veel met Linde en Renko op, keiplezant, ze komen uit Belgie dus praten erg leuk. ;) Verder waren er natuurlijk veel Nederlanders ook maar we zagen toch veel jongleurs uit andere landen, het is ten slotte een internationale conventie.

It's not 7 days, it's 7 nights.
Omdat het overdag zo warm was in Griekenland was het echt een nachtfestival. We stonden om 3 uur smiddags op (fijn om niet uit je tentjes gebrand te worden) en gingen slapen als ze zon opging om 7 uur sochtends. Elke avond was er een show die vaak wel tot half 2 duurde en de laatste nacht was het zelfs zo dat om 4 uur snachts ontzettend goede jongleurs nog ontzettend goede optredens aan het geven waren, woej!

Misschien een andere keer meer. :) Nu is het bed/diabolo/lees/tasuitpak/drink/feesttijd.

Humeur actuelle: happy

“Als we geen structurele maatregelen nemen, zal de burgeroorlog tussen het noorden en zuiden weer voortgezet worden. Het in 2005 getekende vredeakkoord heeft de echte oplossingen alleen maar uitgesteld.” Ziehier de woorden van een ervaringsdeskundige: Jan Pronk die van juni 2004 tot april 2006 VN-afgezant was voor het Afrikaanse land Soedan. Tijdens het door Internationale studentenvereniging SIB-Utrecht georganiseerde congres a struggle for peace deed Pronk uit de doeken wat er in Zuid-Soedan moet gebeuren. 

Iedereen weet wel dat er iets vreselijks gaande is in Soedan, Darfur staat wekelijks in de krant en we zijn dan niet te beroerd om met z’n allen bijna een miljoen te doneren voor die arme slachtoffers van de oorlog in Darfur en oké, toegegeven, ook een beetje voor Giel die toch maar dag in dag uit in dat glazen huis op de Neude moest zitten, zonder eten maar met een oliebollenkraam in zijn ooghoeken. Vast staat dat we allemaal erg begaan zijn met de vluchtelingen in West-Soedan. Maar hoe zit het met de mensen in Zuid-Soedan? Hoeven die, nu er een vredesakkoord is gesloten, geen aandacht meer? Pronk weet dat dit wel zo is en dat helaas af en toe teveel de focus is gelegd op Darfur, terwijl er in het Zuiden ook nog heel wat te doen is…. 

Soedan was het eerste Afrikaanse land dat zich onafhankelijk verklaarde, in 1956. Bijna meteen daarop begon er een burgeroorlog tussen het noorden en zuiden van Soedan. De Christelijke Zuid-Soedanezen voelen zich niet thuis bij het Arabische, Islamitische noorden en streefden naar onafhankelijkheid. Als gevolg daarvan ontstond er een bijna vijftig jaar durende burgeroorlog –met een korte onderbreking in de jaren ’70- tussen de Islamitische regering in Khartoem en de rebellenbeweging in het zuiden. Pas in 2005 werd de burgeroorlog beëindigd met een vredesakkoord. 

Addertje onder het gras
Is alles opgelost nu er zo’n vredesakkoord is? Het lijkt soms wel zo, als je kijkt naar de weinige aandacht die er naar het zuiden uitgaat in vergelijking met de aandacht voor Darfur. Er zit echter een addertje onder het gras: het vredesakkoord is eigenlijk louter uitstel van executie. In het verdrag staat dat de Zuid-Soedanezen zich in 2011 in een referendum mogen uitspreken over of ze onafhankelijk willen worden van het noorden. De regering is en blijft echter fel tegenstander van de afscheiding van Soedan en niet in de laatste plaats omdat er veel olievelden in het zuiden liggen. Als er over vier jaar voor onafhankelijkheid gestemd word, leidt dat geheid tot een nieuwe burgeroorlog. 

Hier komt Pronk in beeld. De toenmalige VN-afgezant kreeg de taak om ervoor te zorgen dat het zuiden zich in 2011 tegen onafhankelijkheid zal uitspreken, om op die manier een tweede burgeroorlog te voorkomen. Bovendien waren de Verenigde Naties bang voor een domino-effect: Als Soedan zich opsplitst, zullen steeds meer andere Afrikaanse landen die zich nu nog aan de –onlogisch getrokken- koloniale grenzen houden, zich ook willen opsplitsen. Aan Pronk de taak om van eenheid een aantrekkelijke optie te maken. Een lastige taak, kan je wel stellen. 

Pronk zag in dat zomaar roepen dat Zuid-Soedan bij Noord-Soedan moet blijven horen, natuurlijk niet werkt. “Je moet een gunstig klimaat creëren voor de Zuid-Soedanezen zodat ze zien dat de vrede hen echt wat oplevert”, aldus de VN-afgezant. Hij noemt drie punten die het land bijeen kunnen houden.
1. Zorg dat er vrede blijft.
2. Creëer recht zodat de Zuid-Soedanezen erop kunnen vertrouwen dat het recht gehanteerd zal worden in de nieuwe staat. In het zuiden gaat het goed met het recht en daar bestaat een democratische staat maar het noorden is een ander verhaal, die staat is nog fascistisch. Of, zoals Pronk het zegt; “Ze hebben een prachtige grondwet maar er zit een groot verschil tussen theorie en praktijk.”
3. Breng ontwikkeling in Zuid-Soedan, zorg dat er ziekenhuizen zijn, dat kinderen naar school kunnen, dat de armoede afneemt. 

Sombere toekomst
Dit is allemaal mooi bedacht en het zal vast ook werken maar jammer genoeg wordt het niet genoeg in de praktijk gebracht. Het zit namelijk zo, Darfur werd een hype. En opeens ging al het geld en alle aandacht naar het westen van Soedan. Daardoor kwam de armoedebestrijding in het zuiden in het nauw en dat kan gevaarlijk zijn. Als er niks gedaan wordt aan de slechte situatie in Zuid-Soedan zullen ze in 2011 niet lang hoeven te denken over hun onafhankelijkheid. Op dit moment neigen ze in het zuiden dan ook naar afscheiding.

En niet zonder reden, stelt Pronk die de zuiderlingen wel begrijpt: “Als ik een bewuste burger van Zuid-Soedan was, zou ik ook kiezen voor afscheiding. Want ik heb totaal geen vertrouwen in de regering in Khartoum. Echter, aan de andere kant kan ik er ook niet op vertrouwen dat de Veiligheidsraad van de VN me te hulp schiet als ik deze keuze maak, dus zomaar voor afscheiding kiezen durf ik ook niet.” Zolang de VN niet proberen om iets wezenlijks te veranderen in Soedan, zullen de Zuid-Soedanezen toch voor de onafhankelijkheid kiezen, met alle gevolgen van dien. Een sombere toon van Pronk aan het eind van zijn spreektijd lijkt dan ook op zijn plaats: “Dit vooruitzicht maakt me erg somber, zal ik hier mijn lezing maar mee stoppen?”

Humeur actuelle: bouncy

Lieve allemaal,

Aanstaande donderdag 31 mei is het weer zover, dan speelt DOGMA in haar thuistheater. Deze theatersportwedstrijd zal extra spannend zijn omdat we spelen tegen Kattekwoad, een gevestigde Utrechtse theatersportgroep die de docent herbergt die ons Dogmaten de weg naar het succes heeft gewezen. Zijn we zover dat wij leerlingen onze meester kunnen verslaan? We hebben er zin in en gaan ervoor! Zin om ons aan te moedigen?

De wedstrijd begint donderdag om 20:00 in het Schillertheater op de Minrebroederstraat. Entree is 5 euro en rozen zullen natuuurlijk aanwezig zijn. :)

Ik hoop dat jullie komen donderdag!


(Meer weten over Dogma: www.dogma-utrecht.nl
Meer weten over Kattekwaod: www.kattekwaod.nl)

EN WEET JE!

We hebben een keer eerder tegen kattekwaod gespeeld, dat was onze coolste wedstrijd ooit. Heel DOGMA aanwezig ook al was het een uitwedstrijd, iedereen ontzettend superzenuwachtig en daardoor was er zoveel energie dat we TOTAAL GEWONNEN hebben. Oeeee ontzettend gaaf! :D

Ik ga vanaf morgen stage lopen bij het Ublad, spannend! Toen zat ik gisteren in de trein het Ublad te bestuderen en wat blijkt nou, als voorproefje sta ik daar alvast in, MET foto! Het heeft niets te maken met mijn stage want het is een aankonndiging voor mijn theatersportwedstrijd woensdag. Maar toch, bizar, want ik zat dat blad letterlijk per pagina uit te spellen en dan blijkt na 2 uur dat ik er zelf ook insta.

Maar goed, woensdag speel ik dus eindelijk zelf weer eens mee in een theatersportwedstrijd. Ditmaal dichtbij huis, in de foyer van het educatoirum in de Uithof. Het is geheel gratis en begint om 20:00. Dus ik zou zeggen, tot dan!

Current Location: Gekleurde huisje
Humeur actuelle: bouncy
Musique actuelle: Vive la fete - La verite

Haha, vandaag gingen emba en ik naar 'zee'. Hehe. We zijn er ook geweest! Uiteindelijk. Na een heleboel nieuwe kleren en andere impulsaankopen... lalala we gaan niet elke dag shoppen hoor, dat lijkt maar zo.

Current Location: sb
Humeur actuelle: bouncy

Zoooooo, wat een warhoofd was ik vanavond. Echt enorm grappig eigenlijk.

Het is woensdagavond, 6 uur. Locatie: op weg naar de Spar. Boodschappenlijstje: kaas, mais, prei, tomatensaus. Gerecht: heerlijke kaastortellini's met bovenstaande ingredienten. Woensdagavond: kwart over 6. Locatie: spacebox. Gedane boodschappen: kaas, prei, tomatensaus, chocoladekoekjes, nutella, brood, bananen, tomaten. Gerecht: heerlijke kaastortellini's met kaas, mais, prei, tomatensaus. Ontbrekend: heerlijke kaastortellini's en mais.

Goed, dat was deel 1, ik dacht dat ik die kaasdingen in huis had en ging naar de Spar met het idee weinig geld uit te geven en alleen het broodnodige te kopen. Kwam thuis met een tas vol eten maar zonder de mais die ik dus had willen eten.

Via de Spar zou ik langs Martijn gaan op de Cambridgeflat om mijn boek op te halen wat ik gisteren vergeten was (oke, oke, gisteren was ik ook een warhoofd). Liep 'm net mis, kwam erachter dat ik mijn telefoon vergeten was, kon m niet opsporen (net zoals gisteren trouwens, hmz) dus geen boek.

Thuisgekomen snel mijn telefoon gepakt. Toen naar college maar was was mijn telefoon? Vijf minuten gezocht, nuja, dan maar zonder. In college haal ik opeens uit mijn al een week niet gebruikte tas -tada!- mijn telefoon. Oke, tot zover.

Toen naar de koffieavond op de Kanaalweg. Bus 1. Halte Socrateslaan. De verkeerde kant opgelopen. Terug bij de halte. De andere kant op. Kanaalweg kwijt. Zoeken, verdwalen, hulplijnen inschakelen. Nuja ik kon t niet vinden dus dan maar weer op zoek naar de bushalte. Gevonden. Bus terug met zelfde buschauffeur die me natuurlijk herkende aangezien ik m expliciet gevraagd had me netjes bij den Socrateslaan af te leveren. Op zelfde plek gezeten verward dan maar weer naar huis he.

Nuja, al met al een lijst met acties waarvan je denkt, hoe krijg je t voor mekaar? En dan heb ik t nog niet eens gehad over het opstarten van msn vanavond, weglopen, het voor het volgende uur glad vergeten en vervolgens een groot aantal gemiste gesprekken.

Nuja, ik ging iets doen nu...

Current Location: niet de kanaalweg 19G in elk geval
Humeur actuelle: crazy
Musique actuelle: nada

Hoihoi!
Eindelijk is het weer zover! Na de stormachtige afzegging van vorige keer, organiseert DOGMA donderdag 15 februari weer een theatersportwedstrijd in Schiller. We spelen tegen Kortsluiting uit Den Haag dus dat wordt leuk. Om 20:00 begint het, entree is 5 euro voor studenten en 6 euro voor anderen. Reserveren aanbevolen, kijk op www.schillertheater.nl. De wedstrijd is zoals gewoonlijk in het Schiller Theater op de Minrebroederstraat en het zal ontzettend gaaf worden want we hebben er zin in!
Woesj! Inky

Komen jullie kijken?

Yeej, ik post hier mijn Hilde-OLKADEKKstukje ;) Nee! Van inky! Laat je overtuigen en kom ook, ik speel mee:

De alombekende DOGMAten, beroemd binnen de theatersportwereld sinds hun wedstrijd in Hofman die bekend is komen te staan als HET duel waarin de leerling de meester verslaat, spelen weer als vanouds in hun thuistheater Schiller. En JIJ bent uitverkoren om te komen kijken hoe deze sterren in hun lichtblauwe kledij net zo hemels spelen als ze eruit zien. 18 begint het schouwspel om 20:00, op de Minnebroederstraat. Reserveren is aanbevolen, via www.schillertheater.nl

Current Location: hengeloooo
Musique actuelle: mijn papa luistert I believe I can fly

WOW

Ik heb papieren slingers altijd al supermooi gevonden. Ik kan er echt lang naar kijken.

Ik wilde al een poos een eigen slinger maken en ik heb ook een boekje waarin staat hoe dat moet.
Maar het is ingewikkeld om door te krijgen. Nu heb ik doorgezet en snap ik het!

WOOOOOOOOOOOOOOOOOOOH En nu heb ik zelf een slinger gemaakt van rood-geel-blauw-lichtgroen-donkergroen-oranje-geel en hij is zo ongelooflijk mooi! En hij ziet er ongelooflijk professioneel en toch zeker 3,95 in de winkel uit! En zo mooi gekleurd en zo mooi van vouwblaadjes en zo mooi! De vorm is ook echt geweldig en hij is invouwbaar zoals het een echte slinger betaamt.

Had ik al gezegd dat ie heel mooi is? Voor mijn geen dvdspelers, dvd's, pretparken, dure concerten. Laat mij een slinger maken en ik ben de hele avond zoet met erna kijken.

*gaat verder met kijken*

Aanstaande donderdag speel ik weer in een theatersportwedstrijd van DOGMA versus Pro Deo. Het begint om 20:00 en is in het schillertheater op de minnebroederstraat. Je kan reserveren via http://www.schillertheater.nl/ Entree=5 euro

Yeej ik vind tegen Pro Deo spelen altijd erg leuk omdat Moes daarbij zit en van haar heb ik theatersport geleerd en omdat we op t NSK tegen ze speelden en dat was gezellig! :D

Is er iemand van plan rozen te komen werpen?

bloemetjes! zonnetjes! springen!

dansen

tralalalalalala

WOESJ!!! Marsmannetjes! Zo kan het ook!

Groen. Blauw. Groen met blauw.

Herfstkleuren. Uiteenspattende regendruppels. Watervallen.

Sinterklaas.

Kleurtjes. Glimlachen. Een zonnestraal.

Lachen. Muziek. Vogeltjes.

Over straat lopen en kijken naar de herfstkleuren, lachen naar voorbijgangers, genieten van de wind die alles in beweging zet, blij zijn met herfstbladeren met hun fijne structuur, genieten van het futuristische van roltrappen.








Als het regent kijk ik altijd naar de bomen in de plassen op de grond.

‘Hoe gaat het?’ Deze vraag en het geconditioneerde antwoord ‘goed’ hebben me altijd geïntrigeerd. Dit wordt verondersteld een beleefdheidsvraag te zijn, maar er wordt niet verwacht dat mensen eerlijk antwoord geven. Want problemen of uitgebreide verhalen hoef je niet te horen, daar ben je niet in geïnteresseerd. Is de vraag dan nog beleefd?

Natuurlijk zijn er momenten waarop je wel naar het antwoord wil luisteren, vooral als je met een vriend(in) hebt afgesproken. Maar ik heb het nu over die andere gevallen, waar de vraag ‘Hoe gaat het?’ een ‘beleefde’ manier is om een gesprek te beginnen of iemand te groeten.

Het begon vroeger al, op MSN. Standaard begonnen alle msn-gesprekken met ‘Hoe gaat het?’ ‘Goed. En met jou?’ ‘Ook goed.’ Op wonderbaarlijke wijze leek het binnen de wereld van MSN altijd en met iedereen goed te gaan.

Tegenwoordig, aan de telefoon. Je belt omdat je iets wil weten van iemand. Omdat het beleefd is, vraag je toch maar even hoe het gaat. Stiekem ben je niet geïnteresseerd in het antwoord en als het te lang duurt praat je er zo snel mogelijk over heen.

Als je elkaar tegenkomt en allebei doorloopt. Dat is nog de ergste vorm. ‘Hoe gaat het?’, vragen ze dan en je hebt louter tijd ‘goed te antwoorden want dan zijn ze alweer weg.

Ik heb hier ooit eens een verhaal over geschreven. Een meneer en mevrouw passeren elkaar op straat. ‘Hoi’, zeggen ze waarna de vrouw vraagt ‘Hoe gaat het?’ Vervolgens steekt de meneer een kwartierlang een betoog af over zijn leven, vooral zijn huwelijk dat niet helemaal goed ging, zijn gezondheid en andere dingen die hem dwars zitten. Ondertussen heeft mevrouw spijt van haar vraag en kijkt steels op haar horloge: door dit relaas mist ze de bus, wat een onbeleefde meneer dat hij zoveel van haar tijd in beslag neemt, daar vroeg ze toch niet om?!

Omdat ik het niet eens ben met deze 'beleefdheidsvorm' die op mij overkotm als juist het tegenovergestelde van beleefdheid, vraag ik nooit zomaar hoe gaat het? Niet aan de telefoon en op MSN probeer ik de vraag specifieker te maken (doorvragen naar studie etc), als ik iemand passeer en we weten allebei dat we doorlopen, roep ik niet ‘Hoe gaat het?!’, want dan is er totaaaal geen opening voor de ander om te zeggen ‘Ik voel me kut’.

Zo was ik op een reünie van mijn middelbare school en daar vroeg een oud-klasgenoot met wie ik nooit veel praatte ‘Hoe gaat het?’ en ik probeerde een zinnig antwoord te verzinnen wat over de situatie op dat moment ging aangezien de rest niet echt van belang was. Vervolgens zei ik niets meer en zei zij ‘Met mij gaat het ook goed hoor.’ Waarna ik antwoordde dat ik dat niet gevraagd had omdat ik het zo’n betekenisloze vraag vond en zij het eigenlijk ook wel met me eens was dat ze ook niet wist wat ze moest vragen. Toen zijn we wijselijk gestopt met praten.

(Vergelijk: drie zoenen voor de jarige)

Current Location: spacebox
Humeur actuelle: cheerful

Het is enorm makkelijk. Iemand uit India stapt in het vliegtuig naar Schiphol, gaat dan met de trein naar Utrecht CS, pakt de 12 naar De Uithof, stapt uit bij halte Bestuursgebouw, loopt via de Bisschopssteeg naar het washok bij de spaceboxen en pakt mijn schone was van de plank. Zo simpel is het. Ik voel echt een connectie met de hele wereld als ik mijn was achterlaat in het washok.

Current Location: spacebox
Humeur actuelle: creative
Musique actuelle: non

Kleurtjes, daar word ik nou gelukkig van. En gisteren, gisteren was het ultieme kleurenfeest. Daar sta je dan, met je oranje gympen en tshirts, helgroene broek en blauwe vest in je nieuwe theatersportzaaltje. En wat zie je daar? Hele mooie takken nepbloemen in ORANJE, HELGROEN en BLAUW! Wooh ik heb ze meteen geknuffeld, vastgehouden en aan iedereen laten zien. Ja, de kleurenhemel heeft zich daar aan me geopenbaard.

Humeur actuelle: bouncy

Ik vertel op meerdaagse jongleerdagen nogal eens verhaaltjes voor het slapen gaan. Dat zijn ter plekke verzonnen verhaaltje, opgevoerd met een spannende stem en met meer beeldspraak dan werkwoorden. Op het jongleerweekend afgelopen weekend moest ik ook weer een verhaaltje voor het slapen gaan vertellen. Het is grappig hoe dat met zo'n verhaaltje gaat, ik weet zelf ook niet waar het over zal gaan en bovenal, ik heb geen idee hoe het zal eindigen. Het einde van het verhaal van vorige week dat over de Eifeltoren en een blauw doekje moest gaan, had ik dan ook totaal niet voorzien... **

Met vallen en opstaan

Het was een zomerse zondag in het altijd betoverende Parijs. Onder de Eifeltoren stond een meisje op de meest bevallige wijze met vier ballen te jongleren. Haar haar was opgedeeld in vier delen, het werd bijeengehouden door vier elastieken bandjes. Elk der bandjes stond voor 1 jongleerbal, waar het meisje haar prachtige kunsten mee uitvoerde, hier onder den Eifeltoren, in het met zonovergoten Parijs. Aan de ranke pols van dit nijvere meisje, zat reeds een vijfde elastieken bandje, wachtend op het moment dat ook zij het haar van de jongleuse mocht betreden. Reeds pakte het meisje een vijfde bal uit haar plastieken tas. Juist op het moment dat dit lieve kind een werkelijk hoogstaande cascade leek te gooien met haar 5 ballekes, juist op het moment dat het vijfde elastiekje voelde dat er zeer binnenkort een reis naar boven aan zat te komen, juist op dat moment dwarrelde er een blauw doekje van de Eifeltoren naar beneden, precies in het jongleerpatroon van het meisje dat door deze onverwachte verstoring van de daarvoor zo zwijgende lucht, al haar balletjes pardoes op de wachtende grond liet vallen. Hierop beklom het inmens bedroefde meisje, haar vijfde elastiekje glinsterend aan den pols, de hoge, hoge Eifeltoren. Alle treden van deze torenhoge toren werden bedwongen door de noeste gooister. En toen het meisje na haar ongelooflijke klim uiteindelijk bovenaan de Eifeltoren stond, alwaar zij een uitzicht had, dat verder leek te reiken dan de grootste oceaan, wierp zij niet het zo gehate blauwe doekje, maar zichzelf naar beneden.




**Deze tekst geeft eerder de strekking van het verhaal weer dan de letterlijk vertelde tekst die ik natuurlijk niet ga onthouden.

Humeur actuelle: tired

Bezuinigingen. In plaats van dat we de geschiedenis van de sociologie leren, wordt de sociologie steeds meer geschiedenis op de UU. Vakken als 'Individu en samenleving'  (een psychologisch vak) en 'Culturele identiteit' (Culturele antropologie) hebben vakken als 'Geschiedenis van de sociologie' verdrongen. We leren niet meer wie Norbert Elias was, maar weten alles over de seksuele obsessie van Freud. En dat alles onder het mom van bezuinigingen: pleur alle sociale wetenschappen maar op een hoop. Dan weet je in elk geval zeker dat de sociologie over een aantal jaar niets meer voorstelt.

Aan zoiets doe ik natuurlijk niet mee, dus ik heb vandaag twee heerlijk uren in de bieb doorgebracht op zoek naar boeken over sociologie. Over het ontstaan van de sociologie, de belangrijkste stromingen en denkers binnen deze wetenschap en natuurlijk een heleboel literatuur over het nut van de sociologie, de kritiek erop enzovoorts. Ha! Als zij het mij niet leren, doe ik het lekker zelf wel.

Ik heb ondertussen met een klasgenoot afgesproken dat we een revolutie gaan beginnen om weer meer echte sociologievakken te krijgen. We hebben besloten om de 14e verdieping van het van Unnik te bezetten samen met alle eerstejaars, we zullende vlammende betogen houden en niet rusten eer de sociologie weer in ere hersteld wordt!

Humeur actuelle: geinspireerd

Ik was in Ierland voor het Europees Jongleer Festival en daar heb ik iets gezien wat toch echt ontbreekt in het straatbeeld van Nederland. De Ieren zijn namelijk dol op het verven van de voorgevels van hun huizen. De busreis van Cork naar Millstreet duurde een uur en in dat uur heb ik meer kleuren gezien dan ik zie als ik rondkijk in mijn spacebox! Alle huisjes die we passeerden hadden een andere kleur! Een van de hoogtepunten was een werkelijk ZUURSTOKROZE huis, een felblauw huis, een groot dieppaars huis en een blauw huis met groene kozijnen! Ik zat samen met Anneroos en Martijn in de bus en na drie kwartier vroeg Martijn begon Martijn zich af te vragen of we nu nog geen genoeg hadden van de gekleurde huisjes... Maar neen, dat hadden wij niet en tot de eindhalte heb ik bij elk huisje een enthousiaste uitroep geslaakt. Kleuren blijven mooi, ook na een uur.

Humeur actuelle: confused